01
Ekim
Gelinler, okullar, okul arkadaslari…
Ilk gôrdûgûm rüyada… Bir okulda bulunuyorum, lise yada ortaokul düzeyinde bûyûk bir binada bulunuyorum. Koridorlardan ve merdivenlerden geçerek sinifima telasla ulasmaya çalisiyorum. Benle beraber kosusturan bir çift görüyorum, el ele tutu$mu$ bir gelin ve bir damat. Belliki onlarda ögrenci çünki çok gençler. Sinifa beraber giriyoruz ve yerlerimize oturuyoruz. Sinifta bizeden ayri bir kaç ögrenci daha var ve ögretmene yönelip dersin hemen baslamasini istiyoruz. Diger eksik ögrencileri beklemeyelim diyoruz, acelemiz var, bu dersi bitirip nikaha yetiscez diyoruz. ( o genç çiftin nikahindan bahsediyoruz)
Bu rûyanin kismini bu kadar hatirliyorum.
Ikinci rûyamda 3-4 yildir evli olan kuzenimi görüyorum. O da gelinlik giymi$ bir vaziyetde ve boynunda bir kaç tane kolye var. Gerdanliklarindan birisi çok belirgin ve çok guzel. Degisik birsey. Altindan yapilmi$ ve ortasinda buyukçe bir ay yildiz simgesi var. Ay-yildiz simgesi Erkek kardesimin ilgisini çekiyor ve çok begeniyor, yakindan görebilmek için gerdanligi çikarttiriyor ve kendisine vermesini istiyor.Gerdanligi eline alip Israrla onun olmasini istiyor. Bende anneme bakaraktan „ hayir olmaz, olurmu öyle sey, o gelinin gerdanligi, o’na geri vermelisin“ diyerek hem anneme bakiyorum (sanki ondan benim dediklerime arka çikmasini ister gibi) ve elindeki takiyi alip tekrar kuzenimin boynuna takiyorum.
Daha sonra kendimi bir ekmekçide buluyorum. Orda çok sevdigim bir tatliyi gôrûyorum ve almak istiyorum. Ilk basta o tatlidan iki ayri kutu aliyorum ve saticinin daha yeni birisi oldugunu görerek fiyatini soruyorum. O daha cevap vermeden ben kafamdan 10€mudur acaba diyerek ortaya bir fiyat atiyorum. O da „evet evet 10€ yeterli“ diyor ve tatlilari bana veriyor. (bizim burdaki ekmekçilerde [fransa] eger ekmekçi aksama kadar satamazsa yiyecek muamûllerini ve birisi özellikle tam kapanma saatinde gelip bunu bilerek sorarsa,ekmekçi bedavaya ona verebiliyor çünki aksi taktirde çöpe atmak zorunda kaliyor) Bende bunu bildigim için, diyorum ki ona artik kalmi$, satilmami$ tatlilariniz varsa, ben ögrenciyim pek param yoktur, alabilirim diyorum. Oda „hayir su an daha kapatmiyoruz ve yok“ yanitini veriyor. Bu konusmalar olurken, gozum baska bir tatliya ilisio ve aklimda onuda alayim diyorum ve elime aliyorum. Tüm bütün bu konusmalar olurken, disarda aksam olmus, dûkkan sahibi geliyor ve dûkkani kapatmak istiyor, bende aldiklarimla disariya çikiyorum. Ama tam o anda bir tereddütde bulunuyorum „ikinci elime aldigim tatlinin parasini ödedimmi ödemedimmi?“ diye ve kapida benim çikmami bekliyen dûkkan sahibinin yanindan geçerken, ona soruyorum, „su elimdeki tatli ne kadardi, ben parasini ödemedim galiba“ diyorum. O da bana bakarak, „önemi yok, kalsin yiyebilirsin, zaten aksam oldu para almasamda olur“ diyor ve ben buyuk bir seviçnle ordan ayriliyorum ve elimdeki tatliyi yiyorum. Yolda kosar adimlarla ilerliyorum, artik evime dônûyorum. Tam o sirada bir arkadasa denk geliyorum, çok garip bir tavirla bir bezin içine sarmis oldugu esyalari çikartip kendi kendine sôyleniyor „ çabuk hazirlanmam lazim askelik beni bekliyor, çabuk hazirlanmam lazim askerlik beni bekliyor“ sanki bir sarki mirildanir gibiydi. Onun yanindan ona gûlûmseyerek geçiyorum ve tam bir kavsaga geldigimde lise’den arkadasim olan bir kizi gôrûyorum (bayadir ne haberini aldigim nede gôrdûgûm bir kiz) ona sesleniyorum durmasi için. Ailesine daha sonra gelecegini deyip duruyor. Yalniz bu arkadasimi baya bir degismis gôrûyorum. Kendisi daha genç yasta olmasina ragmen vûcudunun bazi kisimlari purusmus, sesi kabalasmis, tavirlarida ayni annesi gibi olmus gibiydi. Sanki genç yasta birden çöküp ihtiyarlasmisti. Yanina vardim ona sarildim, hal hatir sordum. Sonra beraber yûrûdûk ve bir fuara karistik geziniyoruz konusarak. Bir kiz çocugla bir babaya rastliyoruz. Çocuk daha 5-6 yaslarinda ve babasi o’na sesleniyordu, „kizim sen nasil basaracaksin bu aklinla su filanca buyuk okullu (bahsetmis oldugu okulda üniversite düzeyinde matematik bôlûmûnden mezun olan ôgrencilerin ôzel bir okulu / megerse o kiz o yasta o okula gidiyormus)…“ bende kiza bakarak gülümsedim ve babasina dedimki „ ben hissediyorum kiziniz basarili biri olacak. Eger dediginiz okulda okuyorsa çok bûyûk bir zat olacak kiziniz“ babasida saskinlikla bakarak „tesekkür ederim öyle düsündügünüz için, insallah dediginiz gerçek olur“ diyor ve ben UYANIYORUM.
Rüyamin bir baska kisminda ise… Annemle çok sidettli bir sekilde tartistigimi gôrûyorum. Bana demedigi laf kalmiyor ve bu tavri beni sinirlendiriyor. O bagirdikça bende bagiriyorum. Ve hatta sinirimden hiddetlenip elimdeki tencereyi yere firlatiyorum. O an onu ôldûrebilme noktasina gelebilecegimi hissediyorum. Ve uyaniyorum…
